تنهایی می آید ، می نشیند و ساعتهایم را می بلعد ، چنان با احتیاط که حتی ثانیه ای توقف نمی کند ، همیشه گمشده ای داریم و میان آنچه که نیست و ما گمشده هستیم ، برای آنچه که هست و دست های تهی از محبتی که هنوز برای آنچه که نیست همیشه خالی .. خالی است ...!
چقدر دلتنگی از میان ثانیه هامان پیداست ...!
تو آنقدر بزرگی که فقط تو میدانی چقدر بی او دلم میگیرد !!...~
نوشته شده توسط حرفهای نگفتنی در روز شنبه 31 تیر ماه سال 1385 ساعت
9:16 PM
